W kategorii Startupy prezentujemy przełomowe pomysły, modele biznesowe, finansowanie, skalowanie oraz współpracę startupów z integratorami, vendorami i korporacjami.
Rynek agentów AI dla przedsiębiorstw zyskuje nowego, mocno finansowanego gracza. Wonderful, startup założony zaledwie na początku 2025 roku, ogłosił pozyskanie rundy Serii A o wartości 100 milionów dolarów. Finansowanie, prowadzone przez Index Ventures przy udziale Insight Partners i IVP, następuje zaledwie cztery miesiące po imponującej rundzie zalążkowej (seed) o wartości 34 milionów dolarów. Ta zawrotna prędkość finansowania sygnalizuje, że inwestorzy widzą coś więcej niż tylko kolejną platformę AI.
W świecie nasyconym generycznymi modelami, Wonderful pozycjonuje się jako firma rozwiązująca problem „ostatniej mili”. CEO Bar Winkler przyznaje, że sam potencjał technologii to za mało, a prawdziwym wyzwaniem pozostaje „wdrożenie w produkcji na dużą skalę”. Firma łączy platformę AI z tym, co nazywa „najlepszym w klasie wdrożeniem”, koncentrując się na agentach obsługujących klientów przez głos, czat i e-mail, ale z kluczowym naciskiem na głęboką integrację z systemami korporacyjnymi.
Strategia ta obejmuje szybką ekspansję geograficzną, w tym niedawne wejście do Polski. Jak podkreśla Marcin Motel, General Manager na Polskę, nie chodzi o prostą translację. Firma inwestuje w lokalne zespoły wdrożeniowe i „AI, które mówi po polsku”, rozumiejąc kontekst kulturowy i specyfikę branżową. To właśnie ta zdolność do adaptacji ma być przewagą konkurencyjną na rynku, na którym wiele firm wciąż boryka się ze skalowaniem cyfrowej obsługi klienta.
Wonderful deklaruje, że jej agenci już teraz zarządzają dziesiątkami tysięcy złożonych interakcji dziennie, od sporów rozliczeniowych po diagnozowanie problemów, osiągając wskaźnik rozwiązywalności przekraczający 80% bez interwencji człowieka. Inwestorzy, tacy jak Hannah Seal z Index Ventures, wskazują, że rynek nie chce „generycznych agentów”, ale rozwiązań działających w każdym języku i na każdym rynku.
Choć firma zaczyna od obsługi klienta, pozyskane środki mają napędzić ekspansję na nowe obszary, takie jak szkolenia pracowników, wewnętrzne wsparcie IT czy weryfikacja zgodności z przepisami. Model biznesowy Wonderful opiera się na założeniu, że w czasach AI prawdziwą wartością nie jest sam algorytm, ale jego niezawodna, dostosowana do realiów biznesowych implementacja.
John M. Martinis, świeżo upieczony laureat Nagrody Nobla z fizyki (2025) i jeden z architektów przełomu Google w zakresie „supremacji kwantowej”, rozpoczyna nowy rozdział. Tym razem jego celem nie jest laboratoryjny rekord, lecz stworzenie praktycznego, masowo produkowanego superkomputera kwantowego. W poniedziałek ogłosił zawiązanie sojuszu Quantum Scaling Alliance, wciągając do gry ciężką artylerię: giganta superkomputerowego HPE oraz kluczowych graczy z łańcucha dostaw półprzewodników.
Inicjatywa jest bezpośrednią odpowiedzią na największą bolączkę branży. Komputery kwantowe, obiecujące rewolucję w chemii czy medycynie, pozostają w dużej mierze dziełami jednostkowymi. Jak ujął to Martinis, od lat 80. chipy kwantowe produkowane są „w sposób rzemieślniczy”. Quantum Scaling Alliance ma to zmienić, przenosząc produkcję kubitów z laboratoriów do fabryk.
To dlatego kluczowa jest obecność w sojuszu firm Applied Materials, dostawcy maszyn do produkcji chipów, oraz Synopsys, lidera w oprogramowaniu do ich projektowania (EDA). Chodzi o to, by do budowy systemów kwantowych wykorzystać te same, wyrafinowane narzędzia, które dziś produkują miliony procesorów dla smartfonów i serwerów AI. To sygnał, że branża chce przejść „na bardziej standardowy, profesjonalny model”.
Jednak budowa stabilnych kubitów na dużą skalę to tylko połowa sukcesu. Prawdziwe wyzwanie, które podkreślają partnerzy, leży w integracji i skalowaniu. Masoud Mohseni, szef zespołu kwantowego w HPE, studzi entuzjazm, zauważając, że przejście od setek do tysięcy kubitów rodzi zupełnie nowe problemy. „Ludzie naiwnie myślą, że [skalowanie] jest liniowe. To po prostu nieprawda” – stwierdził Mohseni.
Zadaniem HPE będzie przede wszystkim integracja delikatnych obwodów kwantowych z klasycznymi superkomputerami. To one mają w czasie rzeczywistym zarządzać systemem i obsługiwać kluczowy proces korekcji błędów, bez którego kubity są bezużyteczne. W skład konsorcjum weszły też wyspecjalizowane firmy jak Riverlane i 1QBit (odpowiedzialne za korekcję błędów) czy Quantum Machines (systemy sterowania), co pokazuje, że celem jest budowa kompletnego, komercyjnego stosu technologicznego.
Wyścig o budowę funkcjonalnego komputera kwantowego wszedł na nowy etap. IBM ogłosił znaczący przełom w korekcji błędów, który rozwiązuje jeden z fundamentalnych problemów tej technologii. Co kluczowe, rozwiązanie to opiera się na powszechnie dostępnych podzespołach, co może drastycznie przyspieszyć komercjalizację.
Problem z obliczeniami kwantowymi jest powszechnie znany: kubity, podstawa ich mocy obliczeniowej, są niezwykle podatne na błędy, które szybko nawarstwiają się i uniemożliwiają uzyskanie użytecznych wyników. IBM już w czerwcu sygnalizował, że opracował algorytm zdolny do rozwiązywania tego problemu na bieżąco.
Najnowsze doniesienia, które mają zostać opublikowane w poniedziałek, potwierdzają, że nie jest to już tylko teoria. IBM udowodnił, że jego algorytm korekcji błędów działa w czasie rzeczywistym. Prawdziwym przełomem jest jednak platforma sprzętowa. Zamiast polegać na egzotycznych, projektowanych na zamówienie procesorach, IBM uruchomił swój algorytm na standardowych, programowalnych układach FPGA (Field-Programmable Gate Array) produkowanych przez AMD.
Jay Gambetta, dyrektor ds. badań w IBM, podkreślił, że implementacja nie tylko działa, ale jest też 10-krotnie szybsza niż obecne wymagania. Użycie gotowych układów AMD oznacza, że rozwiązanie nie jest „śmiesznie drogie”, co usuwa istotną barierę finansową na drodze do skalowania technologii.
Ten krok wzmacnia pozycję IBM w rywalizacji z technologicznymi gigantami, takimi jak Google (Alphabet) i Microsoft, którzy również intensywnie inwestują w badania kwantowe. Dla IBM oznacza to również znaczące przyspieszenie własnego harmonogramu. Prace nad algorytmem, kluczowe dla planowanego na 2029 rok komputera kwantowego „Starling”, zostały zakończone rok przed terminem.
Rynek finansowy zareagował natychmiastowym optymizmem. Piątkowe notowania akcji IBM zamknęły się wzrostem o 7,88%, podczas gdy akcje AMD zyskały 7,63%. To wyraźny sygnał, że inwestorzy postrzegają ten sojusz technologii kwantowej i klasycznej jako realny krok w kierunku praktycznych zastosowań superkomputerów nowej generacji.
Współczesna rewolucja technologiczna ma swoje epicentrum, a jest nim bez wątpienia sztuczna inteligencja. To nie tylko kolejna innowacja; to fundamentalna siła przekształcająca globalną gospodarkę, strategię militarną i tkankę społeczną.
W tej nowej erze, naznaczonej bezprecedensowym tempem zmian, patenty stały się odpowiednikiem roszczeń terytorialnych w czasach gorączki złota. Są one twardym, mierzalnym wskaźnikiem narodowej strategii, zdolności innowacyjnej i, co najważniejsze, przyszłej potęgi gospodarczej. Przywództwo w dziedzinie AI jest postrzegane jako warunek konieczny dla zapewnienia konkurencyjności, bezpieczeństwa i dobrobytu w XXI wieku, a technologia ta rewolucjonizuje każdy sektor, od opieki zdrowotnej po obronność.
Globalna scena jest zdominowana przez dwóch hegemonów: Stany Zjednoczone, z ich potęgą kapitałową i dominacją w tworzeniu fundamentalnych modeli, oraz Chiny, które realizują monumentalną, państwową strategię osiągnięcia przewagi ilościowej. W tym dwubiegunowym układzie sił pojawia się kluczowe pytanie o pozycję Europy. Czy Stary Kontynent jest jedynie odległym, trzecim graczem, skazanym na obserwowanie rywalizacji gigantów z boku? A może, wbrew powszechnym narracjom, buduje własną, unikalną ścieżkę do technologicznej suwerenności i konkurencyjności? Czy Europa realnie nadrabia zaległości?
Niniejsza analiza, opierając się na twardych danych z wiodących światowych organizacji własności intelektualnej – Europejskiego Urzędu Patentowego (EPO) i Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) – oraz na dogłębnych raportach czołowych instytucji badawczych, takich jak Stanford Institute for Human-Centered AI (HAI) i OECD, ma na celu oddzielenie faktów od medialnego szumu. Prześledzimy dynamikę zgłoszeń patentowych, zbadamy jakość i strategiczne ukierunkowanie innowacji oraz umieścimy te dane w szerszym kontekście geopolitycznym, aby udzielić zniuansowanej odpowiedzi na pytanie o przyszłość Europy w globalnym wyścigu AI.
Globalna arena patentowa AI: gra liczb i gwałtowny wzrost
Analiza globalnych trendów patentowych w dziedzinie sztucznej inteligencji ukazuje obraz bezprecedensowej dynamiki. Skala i tempo wzrostu w tej dziedzinie przyćmiewają poprzednie cykle innowacyjne, sygnalizując fundamentalną zmianę technologiczną. W ciągu nieco ponad dekady świat był świadkiem eksplozji aktywności patentowej, która na nowo zdefiniowała mapę globalnej innowacji.
Bezprecedensowa fala innowacji
Dane są jednoznaczne: liczba przyznanych patentów związanych z AI wzrosła w skali globalnej ponad 31-krotnie od 2010 roku. W 2010 roku na całym świecie przyznano zaledwie 3,833 patenty w tej dziedzinie. Do 2023 roku liczba ta wzrosła do oszałamiających 122,511, co oznacza wzrost o 29.6% tylko w stosunku do roku poprzedniego. Ten wykładniczy wzrost świadczy o intensywnych i stale przyspieszających inwestycjach w badania i rozwój AI na całym świecie.
Trójbiegunowy układ sił
Kiedy przyjrzymy się geograficznemu rozkładowi tych patentów, wyłania się wyraźny, trójwarstwowy krajobraz, w którym poszczególni gracze operują w zupełnie różnych skalach.
Ilościowa supremacja Chin: Chiny są niekwestionowanym liderem pod względem wolumenu, odpowiadając za przytłaczające 69.7% wszystkich patentów AI przyznanych na świecie w 2023 roku. Ten udział dramatycznie wzrósł w ciągu ostatniej dekady, cementując pozycję Chin jako najbardziej płodnego innowatora pod względem liczby zgłoszeń. Już w 2022 roku Chiny uzyskały więcej patentów AI (około 40,000) niż reszta świata razem wzięta, podczas gdy Stany Zjednoczone, na drugim miejscu, uzyskały ich około 9,000..
Pozycja USA i Europy: Stany Zjednoczone plasują się na odległym drugim miejscu z udziałem 14.16% w 2023 roku, a Europa zajmuje trzecią pozycję z udziałem 13.00%. Te liczby jednoznacznie wskazują, że pod względem czystej liczby patentów Europa nie tylko nie dogania USA, ale oba te regiony są zdominowane przez skalę chińskiej aktywności.
Skala chińskiej dominacji ilościowej jest tak ogromna, że sugeruje coś więcej niż tylko organiczny, rynkowy wzrost innowacji. Historycznie, w globalnie konkurencyjnych dziedzinach technologii, tak gwałtowna i zmasowana akumulacja własności intelektualnej w jednym kraju jest zjawiskiem niezwykłym. Dane potwierdzają, że jest to efekt świadomej strategii narodowej, wspieranej przez ogromne fundusze rządowe i odgórne dyrektywy. Oznacza to, że chińskich statystyk patentowych nie można interpretować wyłącznie jako miary komercyjnej innowacyjności w zachodnim rozumieniu. Są one również wskaźnikiem realizacji państwowej polityki przemysłowej, której celem jest zadeklarowanie technologicznej obecności i zbudowanie potężnego, krajowego portfolio IP. To fundamentalnie zmienia kontekst porównania – nie jest to już tylko wyścig o najlepsze pomysły, ale dla Chin, również wyścig o samą objętość jako cel strategiczny.
Europejski front innowacji: analiza danych z EPO
Globalne statystyki, choć imponujące, opowiadają tylko część historii. Aby rzetelnie ocenić konkurencyjność Europy, należy przenieść analizę na jej „własne podwórko” – Europejski Urząd Patentowy (EPO). Dane z EPO odzwierciedlają bowiem realną walkę o lukratywny i zaawansowany technologicznie rynek europejski, a te rzucają zupełnie nowe światło na pozycję kontynentu.
AI jako nowy motor europejskiej innowacji
Raport EPO Patent Index 2024 przynosi przełomową informację: po raz pierwszy w historii technologia komputerowa (Computer Technology), kategoria obejmująca sztuczną inteligencję, stała się wiodącym polem technologicznym pod względem liczby zgłoszeń patentowych w EPO, osiągając 16,815 wniosków. To dowód na to, że AI znajduje się w samym sercu najbardziej zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych ukierunkowanych na rynek europejski.
Głównym motorem napędowym tego wzrostu w ciągu ostatnich pięciu lat były wynalazki bezpośrednio związane z AI – takie jak uczenie maszynowe, rozpoznawanie wzorców i sieci neuronowe. Wnioski w tych podkategoriach rosły w średnim rocznym tempie 28% od 2019 roku. Tylko w 2024 roku liczba zgłoszeń związanych z AI w EPO wzrosła o 10.6% w porównaniu z rokiem poprzednim, co potwierdza niesłabnącą dynamikę w tym obszarze.
Europejscy innowatorzy liderami na własnym rynku
Co najważniejsze, dane EPO pokazują, że w kluczowym obszarze wynalazków związanych z AI, to właśnie „wnioskodawcy z państw członkowskich EPO utrzymywali wiodącą pozycję przez cały ten okres [ostatnich pięciu lat]”. Chociaż w szerszej kategorii „technologii komputerowej” liderem są podmioty z USA (z udziałem 34.4% w porównaniu do 29.5% dla krajów EPO), to w węższej, ale strategicznie kluczowej dziedzinie AI, Europa jest na czele.
Wzrost liczby zgłoszeń z krajów EPO w technologii komputerowej był w 2024 roku bardzo solidny i wyniósł +5.9%, napędzany przez znaczące skoki innowacyjności z Niemiec (+12.7%), Szwajcarii (+37.4%) i Wielkiej Brytanii (+12.4%). To wskazuje na istnienie w Europie prężnego i dynamicznie rozwijającego się ekosystemu innowacji.
Analiza danych z EPO prowadzi do istotnego wniosku. Złożenie wniosku patentowego, zwłaszcza w tak rygorystycznym i kosztownym urzędzie jak EPO, jest znaczącą inwestycją strategiczną. Firmy nie podejmują takich kroków bez głębokiego przekonania o komercyjnym potencjale swoich wynalazków. Wysoki poziom zgłoszeń do EPO ze wszystkich regionów – USA, Azji i Europy – świadczy o powszechnym postrzeganiu rynku europejskiego jako kluczowego i wysoce rentownego. Fakt, że to europejskie podmioty przodują w zgłoszeniach dotyczących specyficznie AI w swoim własnym urzędzie patentowym, sugeruje, że nie tylko prowadzą one zaawansowane badania, ale są strategicznie skoncentrowane na ochronie i komercjalizacji tych innowacji w swojej macierzystej strefie ekonomicznej. Globalne statystyki mogą odzwierciedlać szeroką aktywność badawczą i strategie narodowe, ale dane z EPO są znacznie lepszym wskaźnikiem realnego, komercyjnego wyścigu o Europę. A w tym wyścigu Europa nie jest tylko uczestnikiem – jest liderem. To całkowicie zmienia narrację o „nadrabianiu zaległości”.
Jakość vs. ilość: głębsze spojrzenie na strategie patentowe
Sama liczba patentów jest niedoskonałą miarą siły innowacyjnej. Aby w pełni zrozumieć globalną dynamikę, konieczne jest wprowadzenie wymiaru jakości, wpływu i strategicznego celu, który stoi za portfelami patentowymi. Analiza tych czynników ujawnia, że Stany Zjednoczone, Chiny i Europa nie biorą udziału w jednym, lecz w trzech odrębnych wyścigach, z których każdy ma inne zasady i cele.
Strategia USA: Modele fundamentalne i własność intelektualna o wysokim wpływie
Stany Zjednoczone wyraźnie koncentrują się na jakości i fundamentalnym znaczeniu swoich innowacji. Najlepszym tego dowodem jest wskaźnik cytowań – amerykańskie patenty AI są cytowane niemal siedem razy częściej niż chińskie, co wskazuje, że stanowią one podstawę dla późniejszych wynalazków na całym świecie.
Co więcej, USA absolutnie dominują w tworzeniu „znaczących modeli AI” (notable AI models) – systemów, które reprezentują kluczowe przełomy technologiczne. W 2024 roku amerykańskie instytucje stworzyły 40 takich modeli, podczas gdy Chiny – 15, a Europa – zaledwie 3.
To przywództwo jest napędzane przez korporacyjnych gigantów, takich jak Google, Microsoft i IBM, którzy inwestują miliardy w badania podstawowe.
Strategia Chin: Wolumen, zastosowania i innowacje akademickie
Chińska strategia opiera się na masowej skali. Jednak jakość tego portfolio jest przedmiotem debaty; wskaźnik przyznawalności (grant ratio) dla patentów AI w Chinach jest szacowany na zaledwie 32%. Ponadto, zdecydowana większość tych patentów jest zgłaszana wyłącznie na rynku krajowym, co sugeruje koncentrację na wewnętrznym rynku i budowanie obronnego muru własności intelektualnej.
Kluczowym wyróżnikiem jest źródło innowacji. W Chinach aż 65 ze 100 czołowych organizacji patentujących w dziedzinie widzenia komputerowego to uniwersytety. W USA liczba ta wynosi zaledwie trzy. Ukazuje to model napędzany przez państwo i sektor akademicki, w przeciwieństwie do amerykańskiego modelu, który jest zorientowany komercyjnie i zdominowany przez sektor prywatny.
Model europejski: Integracja przemysłowa i AI stosowana
Czołowi europejscy wnioskodawcy patentowi odzwierciedlają siłę przemysłową kontynentu. Firmy takie jak Siemens i Bosch z Niemiec są kluczowymi graczami, koncentrującymi się na zastosowaniu AI w automatyzacji przemysłu, produkcji i transporcie.
Sugeruje to strategię polegającą na integrowaniu najnowocześniejszej sztucznej inteligencji z już istniejącymi, wysoko rozwiniętymi sektorami gospodarki, zamiast konkurowania wprost w tworzeniu modeli fundamentalnych.
Dane patentowe nie pokazują jednego wyścigu, lecz trzy równoległe, strategicznie odmienne przedsięwzięcia. Ekosystem amerykański, napędzany ogromnym kapitałem prywatnym, dąży do stworzenia i posiadania fundamentalnych platform – „łopatek i kilofów” ery AI – na których inni będą budować swoje rozwiązania. Jego strategia patentowa jest selektywna i nastawiona na maksymalny wpływ. Ekosystem chiński, sterowany przez państwo, koncentruje się na szybkiej i szerokiej adopcji, samowystarczalności technologicznej i osiągnięciu dominacji w konkretnych obszarach zastosowań, takich jak widzenie komputerowe. Jego strategia patentowa to gra o wolumen i kontrolę nad rynkiem krajowym. Wreszcie, ekosystem europejski to dojrzała gospodarka przemysłowa, która adaptuje AI w celu wzmocnienia swoich istniejących przewag konkurencyjnych. Jego strategia patentowa skupia się na ochronie wysoko wyspecjalizowanych, wartościowych zastosowań w kluczowych sektorach. Pytanie, czy Europa „dogania” USA, jest więc jak pytanie, czy zespół Formuły 1 „dogania” firmę z branży lotniczej. Obie konkurują w dziedzinie inżynierii, ale w zupełnie różnych dyscyplinach i z różnymi celami.
Za liczbami: kontekst strategiczny i geopolityczny
Trendy patentowe nie istnieją w próżni. Są one bezpośrednim odzwierciedleniem głębszych strategii narodowych, realiów inwestycyjnych i strukturalnych uwarunkowań. Analiza tego kontekstu jest kluczowa dla zrozumienia prawdziwej pozycji Europy w globalnym wyścigu AI.
Unia Europejska przyjęła proaktywne, zorientowane na regulacje podejście, czego zwieńczeniem jest AI Act. Celem jest ustanowienie globalnego standardu dla „godnej zaufania” sztucznej inteligencji, co ma być wizytówką europejskiego modelu. Tej ambitnej wizji regulacyjnej towarzyszy jednak potężna luka inwestycyjna. W 2024 roku prywatne inwestycje w AI w USA osiągnęły poziom 109.1 mld USD. To niemal 12 razy więcej niż w Chinach (9.3 mld USD) i znacznie więcej niż w Unii Europejskiej, gdzie szacunki wskazują na około 8 mld USD. Europejskie inicjatywy strategiczne, takie jak program „AI Factories” (z budżetem 20 mld EUR) czy „Apply AI Strategy” (1 mld EUR), są próbą odpowiedzi na to wyzwanie. Jednak ich skala blednie w porównaniu nie tylko z całością amerykańskich inwestycji prywatnych, ale nawet z pojedynczymi projektami korporacyjnymi, takimi jak Stargate firmy OpenAI.
Luka infrastrukturalna – pięta achillesowa Europy
Największą strukturalną słabością Europy jest jej krytyczna zależność od zagranicznej infrastruktury technologicznej. Szacuje się, że około 70% europejskich usług cyfrowych działa w oparciu o chmury obliczeniowe trzech amerykańskich gigantów (tzw. hyperscalerów). Jednocześnie europejski sektor produkcji półprzewodników odpowiada za mniej niż 10% globalnej produkcji, co czyni kontynent zależnym od chipów projektowanych w USA i wytwarzanych w Azji. Ta fundamentalna słabość stanowi bezpośrednie zagrożenie dla strategicznego celu UE, jakim jest osiągnięcie „cyfrowej suwerenności”.p
Poniższa tabela syntetyzuje kluczowe różnice między trzema ekosystemami, stanowiąc podsumowanie strategicznego krajobrazu AI.
Wskaźnik
Europa
USA
Chiny
Prywatne Inwestycje w AI (2024)
ok. 8 mld USD
109,1 mld USD
9,3 mld USD
Filozofia Regulacyjna
Proaktywna, oparta na ryzyku, horyzontalna (AI Act)
Reaktywna, wolnorynkowa, dobrowolne ramy
Sterowana przez państwo, kontrola informacji, regulacje sektorowe
Kluczowi Gracze
Firmy przemysłowe (Siemens, Bosch), startupy (Mistral)
Giganci technologiczni (Baidu, Alibaba, Tencent), uniwersytety, państwo
Strategia Patentowa
Jakościowa, skoncentrowana na zastosowaniach przemysłowych
Jakościowa, skoncentrowana na modelach fundamentalnych i wysokim wpływie
Ilościowa, skoncentrowana na rynku krajowym i szerokim spektrum zastosowań
Główne Atuty
Silna baza przemysłowa, lider w AI stosowanej, wysokie standardy regulacyjne
Dominacja w kapitale, przywództwo w badaniach podstawowych, globalne platformy
Ogromna skala, szybka adopcja, wsparcie państwa, dominacja w danych
Główne Słabości
Luka inwestycyjna, zależność infrastrukturalna (chmura, chipy), fragmentacja rynku
Potencjalne ryzyko braku regulacji, koncentracja władzy w rękach kilku firm
Kwestie jakości i międzynarodowego uznania patentów, bariery polityczne
Jaka przyszłość czeka Europę w wyścigu AI?
Po dogłębnej analizie danych patentowych i kontekstu strategicznego, odpowiedź na pytanie o pozycję Europy w globalnym wyścigu AI staje się jasna, choć wielowymiarowa.
Po pierwsze, pod względem czystej liczby patentów, Europa nie dogania i prawdopodobnie nigdy nie dogoni Chin. Skala państwowej strategii Pekinu sprawia, że wolumen jest dla Europy nieadekwatną i mylącą miarą sukcesu.
Po drugie, w dziedzinie rozwoju modeli fundamentalnych i pozyskiwania kapitału wysokiego ryzyka, Europa znacząco ustępuje Stanom Zjednoczonym. Siła finansowa i apetyt na ryzyko amerykańskiego ekosystemu są obecnie poza zasięgiem.
Jednakże, kluczowym wnioskiem tej analizy jest to, że sukcesu Europy nie należy mierzyć jej zdolnością do kopiowania modeli amerykańskiego czy chińskiego. Przeciwnie, jej przyszłość leży w umiejętnym wykorzystaniu unikalnych atutów. Europa nie jest maruderem, lecz liderem w wyścigu o wysokowartościową, przemysłową i stosowaną sztuczną inteligencję. Jej siła tkwi w głębokiej integracji AI z światowej klasy sektorami produkcyjnym, motoryzacyjnym, medycznym i zielonych technologii. Dane z Europejskiego Urzędu Patentowego jednoznacznie potwierdzają, że na swoim własnym, kluczowym rynku, Europa wygrywa wyścig innowacji.
Przyszła konkurencyjność kontynentu będzie zależeć od dwóch krytycznych czynników:
Zniwelowanie luki infrastrukturalnej i inwestycyjnej: Powodzenie inicjatyw takich jak AI Factories jest absolutnie kluczowe. Bez suwerennej mocy obliczeniowej i silniejszego ekosystemu venture capital, Europa zawsze będzie budować swoje innowacyjne aplikacje na fundamentach należących do zagranicznych potęg.
Strategiczne wykorzystanie regulacji: Europa musi skutecznie przedstawić swój AI Act nie jako barierę dla innowacji, ale jako globalną przewagę konkurencyjną. Celem jest stworzenie rynku premium dla „godnych zaufania”, bezpiecznych i skoncentrowanych na człowieku systemów AI, których coraz częściej będą domagać się klienci korporacyjni i obywatele na całym świecie.
Europa może nie wygrać sprintu o liczbę patentów, ale jest doskonale przygotowana do rywalizacji w maratonie o zrównoważoną, wartościową i godną zaufania integrację AI z realną gospodarką. Wyścig jest daleki od zakończenia, a Europa biegnie w nim własną, odrębną i dobrze przemyślaną ścieżką.
Rubicon Partners, fundusz znany z budowania spółek deeptech i IT, wchodzi na rynek obronny – został udziałowcem Polish Innovation Labs (PIL), producenta i dystrybutora amunicji małokalibrowej. W rundzie inwestycyjnej o wartości 10 mln zł uczestniczyli także Fundacja Rodzinna Elephant Rock Remigiusza Talarka oraz grupa aniołów biznesu. Choć kwota nie robi wrażenia na tle globalnych transakcji w defense tech, w Polsce to sygnał rosnącego apetytu prywatnego kapitału na sektor militarny.
Polish Innovation Labs działa na styku rynku publicznego i cywilnego. Dostarcza amunicję m.in. dla KAS, Straży Granicznej czy Służby Więziennej, ale także dla komercyjnych strzelnic i sklepów specjalistycznych. Model biznesowy opiera się dziś na imporcie komponentów – głównie z Europy, Azji Zachodniej i USA – z dominującą logistyką morską, co oznacza 1–2 miesiące oczekiwania i konieczność finansowania z góry. Inwestycja ma pozwolić spółce na kluczowy zwrot: uruchomienie własnej produkcji części komponentów w Polsce.
To nie tylko ruch w stronę większej niezależności od globalnych łańcuchów dostaw, ale także próba wpisania się w szerszy trend reindustrializacji obronnej. Od rozpoczęcia wojny w Ukrainie europejski sektor zbrojeniowy obserwuje rekordowe tempo zamówień, a rządy zachęcają do lokalizacji produkcji. PIL zapowiada również dywersyfikację – produkcyjne zaplecze może zostać częściowo skierowane do branż cywilnych, co wpisuje się w model dual-use ceniony przez inwestorów instytucjonalnych.
Rubicon Partners, który do tej pory koncentrował się głównie na deeptechu, chemii i transformacji energetycznej, wnosi do spółki nie tylko kapitał, ale i operacyjne know-how. Fundusz deklaruje wsparcie w procesie dojścia do potencjalnego debiutu na GPW w 2026 roku, co sugeruje, że PIL myśli o konsolidacji pozycji rynkowej i skalowaniu działalności ponad krajowy rynek.
Wejście Rubicon Partners w sektor obronny można odczytywać jako sygnał dojrzewania polskiego rynku venture: dotychczas omijanego przez VC ze względu na regulacje, ryzyko polityczne i długi cykl sprzedaży. Dzisiejsze otoczenie – wzrost wydatków na bezpieczeństwo, presja na produkcję lokalną i potrzeba innowacji – tworzy jednak przestrzeń dla nowych graczy.
Najbliższe miesiące pokażą, czy PIL zdoła realnie zmniejszyć zależność od importu. Jeśli tak, może stać się jednym z pierwszych polskich podmiotów defense tech gotowych do wejścia na giełdę – a nie tylko dostawcą niszowych komponentów.
Niemiecki producent dronów Quantum Systems szykuje się do rundy finansowania o wartości 150 mln euro, która – według źródeł magazynu Manager Magazin – może podnieść wycenę spółki do 3 mld euro. To trzykrotny wzrost w porównaniu z ostatnią wyceną i wyraźny sygnał, jak szybko rośnie rynek bezzałogowych systemów obronnych w Europie.
Quantum Systems, założony w 2015 r., przeszedł drogę od niszowego producenta do kluczowego gracza w segmencie dronów wojskowych i infrastrukturalnych. Najnowszy model firmy, „Jaeger”, zaprojektowany do przechwytywania wrogich dronów, zyskał uwagę po serii incydentów na lotniskach w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Rosnące obawy o bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej sprawiają, że technologie antydronowe stają się priorytetem dla państwowych służb – szczególnie po deklaracji niemieckiego rządu o przyznaniu policji prawa do zestrzeliwania nieautoryzowanych UAV.
Według informacji z rynku, Quantum Systems zakłada przychody rzędu 300 mln euro w 2025 r. i ponad 500 mln euro rok później. Firma nie ukrywa ambicji ekspansji – planuje akwizycje startupów i dostawców technologii, by wzmocnić kompetencje w zakresie AI, autonomii lotu i obrony elektronicznej.
Europa, dotąd zależna od dostawców z USA i Izraela, próbuje budować własne zaplecze technologiczne w obszarze dronów. Inwestorzy widzą w Quantum Systems potencjalnego „europejskiego Palantira” dla przestrzeni powietrznej – spółkę łączącą hardware, software i analitykę danych.
Na 2026 r. zapowiadana jest kolejna, większa runda kapitałowa, która może podnieść wycenę do 5 mld euro. Jeśli obecne tempo wzrostu się utrzyma, Quantum Systems stanie się jednym z najcenniejszych europejskich startupów obronno-technologicznych – w czasie, gdy kontynent pilnie szuka autonomii w zakresie bezpieczeństwa.
Brytyjski start-up Nscale, specjalizujący się w infrastrukturze dla sztucznej inteligencji, podpisał rozszerzoną umowę z Microsoftem. W ramach współpracy firma dostarczy do centrów danych w USA i Europie około 200 tys. chipów Nvidia – jeden z największych kontraktów tego typu ogłoszonych publicznie. Według Financial Times, wartość umowy może sięgnąć nawet 14 mld dolarów, choć Nscale nie komentuje szczegółów finansowych.
To ruch wpisujący się w globalny wyścig po moc obliczeniową, który dziś definiuje realną pozycję graczy AI. Microsoft – kluczowy inwestor OpenAI – intensywnie rozbudowuje własną infrastrukturę, by uniezależniać się od zewnętrznych dostawców i zabezpieczyć zasoby na lata. Dla Nscale to z kolei szansa na dołączenie do ekskluzywnego grona infrastrukturalnych partnerów Big Tech.
Dostawy rozpoczną się w 2025 roku i obejmą m.in. nowe centra danych w Teksasie i Portugalii. W realizację kontraktu zaangażowana będzie także Dell Technologies, co sugeruje, że Nscale będzie pełnić rolę integratora infrastruktury AI, a nie tylko dostawcy sprzętu. To kontynuacja wcześniejszego projektu w Norwegii, gdzie spółka joint venture Nscale i Aker przygotowuje kampus AI z 52 tys. GPU Nvidii dla Microsoftu.
Nscale, które we wrześniu pozyskało 1,1 mld dolarów finansowania od m.in. Aker i Nokii, konsekwentnie pozycjonuje się jako europejska odpowiedź na hyperscalerów z USA. Ambicja jest jasna: budować kontynentalną infrastrukturę AI na skalę, która pozwoli rywalizować z AWS i Google Cloud.
W tle pozostaje pytanie strategiczne – czy Europa zdoła utrzymać kontrolę nad kluczowymi zasobami AI, jeśli głównymi beneficjentami pozostają amerykańskie giganty? Kontrakt z Microsoftem wzmacnia Nscale, ale jednocześnie pokazuje, jak silna jest zależność rynku AI od kapitału i popytu ze Stanów Zjednoczonych
Polska dołącza do grona krajów, które realnie inwestują w infrastrukturę dla zaawansowanej sztucznej inteligencji. Po poznańskim PIAST AI Factory nadchodzi Gaia AI Factory – nowy ośrodek w Krakowie, budowany przez konsorcjum pod przewodnictwem Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet AGH. Projekt o wartości 70 mln euro, finansowany po połowie przez Polskę i Komisję Europejską, ma być częścią europejskiej sieci Fabryk AI koordynowanych przez EuroHPC JU.
To nie będzie kolejny symboliczny projekt badawczy. Gaia AI Factory ma dostarczyć superkomputer nowej generacji – wyposażony w ponad tysiąc GPU, zoptymalizowanych pod duże modele językowe i systemy AI. Według zapowiedzi rządu będzie kilkukrotnie szybszy od obecnego Heliosa, co stawia Kraków wśród kluczowych lokalizacji europejskiego zaplecza obliczeniowego.
Deklaracje polityków – o „cyfrowej suwerenności” i „zaufanej AI” – wpisują się w szerszą strategię Brukseli. Europie zależy na tym, by nie zostać jedynie konsumentem modeli rozwijanych w USA i Chinach. Fabryki AI mają stworzyć przestrzeń do trenowania, testowania i wdrażania modeli zgodnych z europejskimi standardami: transparentności, odpowiedzialności i ochrony danych.
W praktyce Gaia AI Factory ma działać na styku nauki i przemysłu. Obszary priorytetowe to zdrowie, sektor kosmiczny oraz rozwój dużych modeli językowych. Wiceminister nauki Maria Mrówczyńska podkreśliła, że projekt ma przyspieszyć transfer technologii z uczelni do biznesu – co od lat pozostaje słabym ogniwem polskiego ekosystemu innowacji.
Polska staje się też uczestnikiem kolejnego etapu – konsorcjum AI Gigafactories, które ma stworzyć europejską infrastrukturę dla modeli liczących biliony parametrów. To sygnał, że Bruksela traktuje nasz kraj nie tylko jako odbiorcę funduszy, ale partnera w budowie strategicznych zasobów dla AI.
Największym wyzwaniem będzie jednak wykorzystanie tej infrastruktury – nie tylko przez naukowców, ale także przez firmy technologiczne i sektor publiczny. Fabryka AI może stać się impulsem dla lokalnego rynku deep tech, ale tylko pod warunkiem otwartości na przedsiębiorców i programy rozwoju kompetencji.
Jeśli Kraków faktycznie stanie się miejscem, gdzie trenuje się europejskie modele AI, Polska zyska coś więcej niż superkomputer – zyska wpływ na to, jak wyglądać będzie przyszła architektura cyfrowej Europy.
Jeff Bezos, założyciel Amazon, kreśli wizję przyszłości, w której gigawatowe centra danych zasilające rozwój sztucznej inteligencji opuszczają Ziemię i przenoszą się na orbitę. Jego zdaniem, stanie się to w perspektywie najbliższych 10-20 lat. Główny argument jest prosty: stały i nieograniczony dostęp do energii słonecznej w kosmosie ostatecznie sprawi, że takie rozwiązanie będzie bardziej efektywne niż naziemna infrastruktura.
Prognoza, przedstawiona podczas Włoskiego Tygodnia Technologii w Turynie, jest odpowiedzią na jeden z największych problemów branży technologicznej. Ziemskie centra danych, zwłaszcza te wykorzystywane do trenowania zaawansowanych modeli AI, zużywają ogromne ilości energii elektrycznej i wody do chłodzenia. Przeniesienie ich na orbitę, gdzie energia słoneczna jest dostępna 24/7 bez zakłóceń pogodowych, wydaje się logicznym krokiem w ewolucji infrastruktury.
Bezos postrzega to jako kontynuację trendu, który rozpoczął się od satelitów pogodowych i komunikacyjnych – wykorzystywania przestrzeni kosmicznej do optymalizacji życia na Ziemi. Kolejnym etapem, po centrach danych, miałaby być produkcja przemysłowa.
Jednak wizja ta napotyka na fundamentalne bariery technologiczne i fizyczne. Największym wyzwaniem jest latencja. Nawet przy prędkości światła, przesyłanie danych z Ziemi na orbitę i z powrotem generuje opóźnienia, które są nieakceptowalne dla wielu zastosowań wymagających natychmiastowej odpowiedzi. Kolejną przeszkodą jest konserwacja i modernizacja sprzętu. Wymiana uszkodzonego serwera czy aktualizacja komponentów w warunkach kosmicznych byłaby operacją niezwykle skomplikowaną i kosztowną, o ile w ogóle możliwą na dużą skalę.
Do listy problemów należy dodać wysokie koszty i ryzyko związane z wynoszeniem ładunków na orbitę, zagrożenie ze strony kosmicznych śmieci oraz konieczność opracowania skutecznych systemów rozpraszania ciepła w próżni.
Bezos porównał obecny boom na AI do bańki internetowej z początku wieku, sugerując, że nawet jeśli dojdzie do rynkowej korekty, fundamentalne korzyści płynące z tej technologii pozostaną. Podobnie może być z jego kosmiczną wizją – choć dziś wydaje się ona odległa, rozwiązuje realny, narastający problem energetyczny, z którym branża IT będzie musiała się zmierzyć.
Rekordowe kwoty z funduszy venture capital płyną do startupów z obszaru sztucznej inteligencji, jednak czołowi globalni inwestorzy zaczynają publicznie ostrzegać przed oderwanymi od rzeczywistości wycenami. Rosną obawy, że sektor wczesnych faz rozwoju AI staje się przegrzany, a strach przed pozostaniem w tyle (FOMO) zastępuje racjonalną kalkulację.
Według danych PitchBook, tylko w pierwszym kwartale 2025 roku startupy AI pozyskały globalnie 73,1 miliarda dolarów, co stanowiło blisko 58% całego finansowania VC. Tak ogromny wynik napędzały gigantyczne rundy, jak ta dla OpenAI o wartości 40 miliardów dolarów. Inwestorzy ścigają się, by zdobyć pozycję w technologicznym wyścigu dekady.
Jednak na niedawnym szczycie Milken Institute Asia Summit 2025 w Singapurze menedżerowie z państwowego funduszu Singapuru GIC oraz funduszu TPG wyrazili sceptycyzm. Wskazali, że sama etykieta „AI” pozwala dziś firmom bez znaczących przychodów osiągać astronomiczne wyceny, stanowiące wielokrotność ich obecnych wyników finansowych.
Problem polega na tym, że oczekiwania rynku mogą znacznie wyprzedzać realne możliwości technologii. Obecny boom na wydatki kapitałowe w sektorze AI może skutecznie maskować potencjalne słabości w globalnej gospodarce, tworząc iluzję powszechnej hossy.
Chociaż nikt nie neguje potencjału AI, a niektóre firmy z tego sektora potrafią osiągnąć 100 milionów dolarów przychodu w zaledwie kilka miesięcy, to wyceny innych budzą zdumienie. Na wczesnym etapie rozwoju zdarzają się startupy, których wartość w przeliczeniu na jednego pracownika sięga od 400 milionów do nawet 1,2 miliarda dolarów. Zdaniem ekspertów takie liczby są „zapierające dech w piersiach” i rodzą fundamentalne pytania o to, czy obecny szał inwestycyjny nie tworzy bańki spekulacyjnej, która wkrótce pęknie.
Europejski Bank Centralny podjął kluczowy krok w kierunku realizacji cyfrowego euro, wybierając portugalski startup Feedzai jako głównego dostawcę systemu wykrywania oszustw opartych na sztucznej inteligencji.
Na mocy ramowej umowy Feedzai wraz z PwC ma opracować model ryzyka transakcji w cyfrowym euro — analizujący odchylenia od normalnego wzorca zachowań klienta, historii płatności i interakcji. To system ma wspierać dostawców usług płatniczych w decyzji, czy zatwierdzić przekaz pieniężny w portfelach cyfrowych.
Umowa została zawarta na 4 lata z opcją przedłużenia do 15 lat. Wstępna wartość stoi na poziomie 79,1 mln euro, z najwyższym limitem budżetu 237,3 mln euro. W tym samym procesie ramowych kontraktów ECB przyznał zlecenia na inne kluczowe komponenty cyfrowego euro — od rozwiązań offline po mechanizmy wymiany danych — o wartościach od 27,6 mln do 220,7 mln euro.
Warto zaznaczyć, że umowy ramowe nie przewidują wypłat, dopóki projekt faktycznie się nie rozpocznie, pozwalając ECB na elastyczność w dostosowywaniu zakresu w świetle zmian legislacyjnych. Rozpoczęcie fazy de facto zależy od przyjęcia “Digital Euro Regulation” przez instytucje unijne — decyzja spodziewana w połowie 2026 r. Planowany start cyfrowego euro przewidziany jest na rok 2029.
Feedzai, firma z siedzibą w Coimbrze, już obsługuje systemy płatnicze o wartości 8 bln dolarów rocznie dla klientów takich jak portugalski Novobanco czy Wio Bank z Abu Dhabi. Równolegle ogłosił rundę finansowania o wartości 75 mln dolarów, dzięki której osiągnął wycenę na poziomie 2 mld USD.
Ten ruch EBC wpisuje się w szerszy projekt polityczno-technologiczny: zbudowanie europejskiej suwerenności w płatnościach cyfrowych i ograniczenie zależności od systemów płatniczych z USA. – choć projekt pozostaje w dużej mierze zależny od ram regulacyjnych i realizacyjnych, sam dobór Feedzai odzwierciedla ambicje strefy euro, by uczynić cyfrowe euro nie tylko środkiem płatniczym, lecz także centralną infrastrukturą bezpieczeństwa dla nowej generacji płatności.
Creotech Instruments ogłosił istotne rozszerzenie współpracy z Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) w ramach projektu CAMILA — nowy aneks podnosi wartość kontraktu do ponad 59 mln euro, z czego 29,1 mln euro przypadnie samemu Creotechowi. To wzrost o około 7,1 mln euro, czyli więcej niż 3,5 mln euro względem wcześniejszych ustaleń.
Kluczowym elementem uaktualnienia jest dostarczenie, wyniesienie i uruchomienie czwartego satelity obserwacyjnego — platformy HyperSat Eagle 2.0. Konstrukcja o masie ok. 100 kg została wyposażona w nowy system sterowania orientacją, większe panele słoneczne i baterie, otwartą architekturę z wymienną płytą pod ładunki oraz interfejs umożliwiający przetwarzanie danych na orbicie z użyciem sztucznej inteligencji. Dzięki temu Eagle 2.0 ma stać się w pełni wielomisyjną platformą — tożsamy rdzeń satelitarny obsługuje już dziś równolegle różne misje z odmiennymi ładunkami.
Drugi filar aneksu to integracja usług komercyjnej sieci stacji naziemnych zapewniających globalną łączność, usprawniając zarządzanie misją oraz transmisję danych. W konsekwencji kontrakt przewiduje aktualizację harmonogramu i nowe kamienie milowe. Realizacja zobowiązań Creotechu w CAMILA ma zakończyć się najpóźniej w listopadzie 2029 r., choć spółka nie wyklucza dalszych rozszerzeń.
CAMILA (Country Awareness Mission in Land Analysis) to program obejmujący cztery satelity obserwacyjne oraz segment naziemny do kontroli i przetwarzania danych — z maksymalnym udziałem polskich technologii. Creotech funkcjonuje tu jako główny wykonawca. Projekt wpisuje się w szerszą strategię kraju i ESA dotyczącą budowy europejskich łańcuchów technologicznych w sektorze kosmicznym. Wcześniejsza umowa z kwietnia 2025 r. miała wartość blisko 52 mln euro — z trzema satelitami i infrastrukturą naziemną.
Poszerzenie kontraktu stanowi sygnał rosnącego znaczenia Polski w europejskim sektorze kosmicznym — jednocześnie testując dojrzałość technologii HyperSat i zdolność Creotechu do realizacji wielkoskalowych, złożonych misji na poziomie integratora pierwszego stopnia.
Polsko-rumuńska spółka Orbotix Industries działająca w sektorze DefenseTech pozyskała 6,5 mln euro finansowania na rozwój autonomicznych systemów dronowych wspieranych przez sztuczną inteligencję. Rundzie przewodził amerykański fundusz Bravo Victor Venture Capital, specjalizujący się w technologiach obronnych. W transakcji uczestniczyły także europejskie firmy inwestycyjne Gustav Söhne Verwaltung oraz Leryon Global Holdings.
Środki mają przyspieszyć prace nad systemami opartymi o roje dronów oraz umożliwić stworzenie w Polsce jednostki badawczo-rozwojowej zajmującej się technologiami obronnymi z wykorzystaniem AI. Orbotix planuje również rozwój rozproszonej mikroprodukcji na terenie Unii Europejskiej, co ma zwiększyć odporność łańcuchów dostaw.
Spółka, założona przez Bogdana Ochianę i Sebastiana Straubego, ma siedzibę w Warszawie i działa operacyjnie w Rumunii, Hiszpanii i Ukrainie. Jej zespół tworzą inżynierowie z różnych krajów Europy, a rozwijane systemy mają odpowiadać na specyficzne potrzeby obronne kontynentu.
Inwestycja wpisuje się w szerszy trend unowocześniania sektora obronnego w Europie, gdzie coraz większą rolę odgrywają młode spółki technologiczne finansowane prywatnym kapitałem, na wzór amerykańskich inicjatyw wspierających innowacje obronne.
Rozwój technologii opartych na sztucznej inteligencji i autonomicznych systemach bezzałogowych uznawany jest za kluczowy dla przyszłej niezależności technologicznej i bezpieczeństwa Europy. Utworzenie centrum R&D w Polsce dodatkowo wzmacnia znaczenie regionu Europy Środkowo-Wschodniej na mapie nowoczesnych technologii obronnych.
Fundusze unijne, często postrzegane przez pryzmat skomplikowanych procedur, w rzeczywistości stanowią jeden z najbardziej strategicznych instrumentów transformacji gospodarczej w Europie. To nie jest prosty mechanizm subsydiów, lecz przemyślana, wielomiliardowa inwestycja, której celem jest przekształcenie Europy Środkowo-Wschodniej (CEE) z regionu znanego z efektywnego kosztowo talentu w globalne centrum innowacji.
Skala tej interwencji jest imponująca – sama Polska w perspektywie finansowej 2021-2027 ma otrzymać ponad 76 mld euro, co czyni ją największym beneficjentem w całej Unii Europejskiej.
Analiza programów i historii sukcesu firm z regionu pokazuje, że środki te strategicznie przyspieszają cyfrową transformację, wspierają budowę suwerenności technologicznej i systematycznie niwelują lukę innowacyjną w stosunku do Europy Zachodniej.
To nie tylko deklaracje – twarde dane potwierdzają pozytywny wpływ makroekonomiczny. Analizy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) wskazują na wymierny wzrost PKB per capita, poprawę wskaźników aktywności zawodowej oraz wyższe wynagrodzenia w regionach objętych wsparciem.
Architektura finansowania: od infrastruktury po Deep Tech
Ekosystem finansowania unijnego jest wielowarstwowy, zaprojektowany tak, aby wspierać firmy na różnych etapach rozwoju. Na poziomie krajowym w Polsce prym wiodą dwa programy: Krajowy Plan Odbudowy (KPO) oraz Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki (FENG).
Krajowy Plan Odbudowy (KPO), zasilany kwotą blisko 60 mld euro, buduje cyfrowe „rusztowanie” dla gospodarki. Kluczowy dla branży IT jest Komponent C: Transformacja cyfrowa, z alokacją około 3,7 mld euro.
Środki te nie trafiają primarnie do pojedynczych firm, lecz finansują budowę ogólnokrajowej infrastruktury: zapewnienie dostępu do szybkiego internetu, wzmocnienie cyberbezpieczeństwa oraz cyfryzację usług publicznych.
Choć bezpośrednimi beneficjentami są często podmioty publiczne, tworzy to ogromny rynek dla firm IT dostarczających oprogramowanie, sprzęt i usługi bezpieczeństwa. Przykładem są pożyczki z KPO, dystrybuowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK), które finansują konkretne projekty cyfryzacyjne, jak wdrożenie systemu LLM w szpitalu w Bolesławcu za 14,5 mln zł.
Jeśli KPO buduje fundamenty, to program FENG, z budżetem blisko 8 mld euro, jest turbodoładowaniem dla innowacji bezpośrednio w przedsiębiorstwach . Jego flagowym instrumentem jest „Ścieżka SMART”, która zrywa ze sztywnym podejściem do dotacji.
Jej modułowa struktura pozwala firmom elastycznie projektować działania, łącząc obligatoryjne moduły B+R lub wdrożenia innowacji z fakultatywnymi, takimi jak cyfryzacja, zielona transformacja czy internacjonalizacja.
Skala zainteresowania przerosła oczekiwania – w jednym z pierwszych naborów dla MŚP wpłynęło ponad 2700 wniosków na kwotę niemal 24 mld zł, co zmusiło PARP do znacznego zwiększenia budżetu, aby wesprzeć wszystkie 201 pozytywnie ocenionych projektów.
Poza programami krajowymi, polskie firmy mają dostęp do paneuropejskich inicjatyw, takich jak Horyzont Europa (budżet 95,5 mld euro na przełomowe badania) czy Program Cyfrowa Europa (8,1 mld euro na strategiczne wdrożenia AI i cyberbezpieczeństwa) .
Agenda innowacji: gdzie płyną pieniądze?
Alokacja funduszy unijnych odzwierciedla strategiczne priorytety technologiczne UE. Dwa obszary wysuwają się na pierwszy plan: sztuczna inteligencja i cyberbezpieczeństwo.
Sztuczna inteligencja jest postrzegana jako kluczowa technologia prorozwojowa. Raport „CEE AI Challengers” podkreśla ogromny potencjał regionu i postuluje stworzenie regionalnych superklastrów AI, co jest zbieżne z celami UE.
Finansowanie płynie zarówno na badania podstawowe, jak i na wdrożenia w firmach, a także pośrednio, poprzez fundusze VC, takie jak warszawski Expeditions Fund, który inwestuje w europejskie startupy AI.
Cyberbezpieczeństwo stało się imperatywem suwerenności. Środki z KPO finansują zabezpieczenie infrastruktury krytycznej , a Program Cyfrowa Europa buduje ogólnoeuropejskie zdolności, wspierając m.in. unijną rezerwę ds. cyberbezpieczeństwa zarządzaną przez ENISA.
Jednocześnie programy dla MŚP, jak Ścieżka SMART, oferują granty na wdrażanie systemów bezpieczeństwa w firmach.
Wyraźnie widać też zwrot w kierunku technologii głębokich (deep tech). O ile adopcja chmury jest już standardem, o tyle strategiczne środki płyną do technologii, które zdefiniują następną dekadę: obliczeń kwantowych, technologii kosmicznych, robotyki i Przemysłu 4.0.
Coraz mocniej akcentowana jest również synergia zielono-cyfrowa – moduł „zazielenienie przedsiębiorstw” w FENG czy nacisk na kryteria ESG w ocenie projektów pokazują, że największe szanse na finansowanie mają inicjatywy łączące innowacje technologiczne ze zrównoważonym rozwojem.
Historie sukcesu: od kodu do globalnego rynku
Dane pokazują skalę, ale dopiero historie konkretnych firm ujawniają realny wpływ funduszy.
Creotech Instruments S.A. to przykład firmy, która wykorzystała wielopoziomowy system finansowania. Na poziomie krajowym pozyskała 17,6 mln zł z programu FENG (Ścieżka SMART) na rozwój systemów satelitarnych i dronowych.
Zbudowane w ten sposób kompetencje pozwoliły jej zdobyć kluczową rolę i alokację 2,2 mln euro w międzynarodowym konsorcjum budującym pierwszy wielkoskalowy komputer kwantowy dla UE w ramach programu Horyzont Europa.
Biocam S.A., startup z sektora MedTech, rozwija system endoskopii kapsułkowej wspierany przez AI. Na realizację tego przełomowego projektu pozyskał ponad 5 mln zł z regionalnego programu Fundusze Europejskie dla Dolnego Śląska . Dofinansowanie umożliwiło przeprowadzenie zaawansowanych prac B+R i przygotowanie do badań klinicznych – niezwykle kosztownego kroku na drodze do komercjalizacji.
Sidly, twórca opaski telemedycznej, to z kolei przykład na to, że fundusze wspierają nie tylko badania, ale i ekspansję. Po opracowaniu produktu firma pozyskała ponad 756 tys. zł z programu „Go to Brand” na promocję międzynarodową, w tym udział w kluczowych targach medycznych . Efekt? Produkt z sukcesem wszedł na rynki zagraniczne i został włączony do systemu refundacyjnego we Francji, co jest ogromnym osiągnięciem.
Kluczowym, choć często pomijanym, elementem strategii UE jest także pośrednie zasilanie rynku poprzez fundusze venture capital. Instytucje publiczne, takie jak Europejski Fundusz Inwestycyjny (EIF) czy PFR Ventures, inwestują w prywatne fundusze, takie jak wspomniany Expeditions Fund.
Ten z kolei buduje portfel innowacyjnych spółek, wspierając nową generację europejskich czempionów deep tech, jak Orasio (platforma AI do analizy wideo, która pozyskała 16 mln euro) czy Lendurai (estońska firma rozwijająca autonomiczne drony, która zebrała 5,57 mln euro) . Ten model multiplikuje wpływ publicznego kapitału, budując samowystarczalny ekosystem dla innowacji.
Od beneficjenta do strategicznego partnera
Analiza wykorzystania funduszy unijnych przez sektor IT w Polsce i CEE prowadzi do jednoznacznego wniosku: mamy do czynienia z kompleksową, wielomiliardową inicjatywą strategiczną, która skutecznie przyspiesza technologiczną transformację regionu.
Programy unijne tworzą przemyślany, wielopoziomowy system, który wspiera cyfryzację na każdym etapie – od budowy infrastruktury (KPO), przez rozwój regionalny, po finansowanie przełomowych innowacji w firmach (FENG) i badania na światowym poziomie (Horyzont Europa). Kierunki inwestycji są bezpośrednim odzwierciedleniem strategicznych celów UE, a historie sukcesu pokazują, że najbardziej efektywne firmy strategicznie wspinają się po „drabinie” dostępnych instrumentów.
Najważniejszym zjawiskiem jest jednak fundamentalna zmiana roli Polski i regionu CEE. Z pasywnego odbiorcy funduszy na nadrabianie zaległości, region przekształca się w aktywnego, strategicznego partnera, któremu powierza się realizację kluczowych dla przyszłości Europy projektów w obszarach takich jak technologie kwantowe, kosmiczne i obronność.
Dla liderów branży technologicznej płynie z tego jasny komunikat: możliwości są ogromne, ale ich wykorzystanie wymaga strategicznego myślenia i dopasowania własnej wizji do długoterminowych celów Unii Europejskiej. Fundusze są dostępne; wyzwaniem i szansą jest przekształcenie ich w innowacje, które zmienią świat.
Konsorcjum dziewięciu wiodących europejskich banków, w tym tacy giganci jak ING i UniCredit, ogłosiło utworzenie nowej, zlokalizowanej w Amsterdamie spółki. Jej cel jest jeden: wprowadzenie na rynek stablecoina powiązanego z euro.
To odważny i strategiczny ruch, który ma stanowić bezpośrednią odpowiedź na rosnącą hegemonię amerykańskich firm w sektorze cyfrowych walut i płatności.
Dane nie pozostawiają złudzeń. Podczas gdy globalny rynek stablecoinów jest wyceniany na blisko 300 miliardów dolarów, wartość tokenów opartych na euro to zaledwie około 620 milionów dolarów. Ta przytłaczająca dysproporcja pokazuje, jak bardzo cyfrowe finanse zdominowane są przez aktywa powiązane z dolarem amerykańskim.
Inicjatywa europejskich banków ma być realną alternatywą i krokiem w kierunku strategicznej autonomii Europy w obszarze płatności. Celem jest stworzenie tokena, który umożliwi szybkie, tanie i bezpieczne rozliczenia w ramach europejskiego ekosystemu finansowego, zmniejszając zależność od rozwiązań zza oceanu. Nowy stablecoin ma zostać uruchomiony w drugiej połowie przyszłego roku.
Projekt rodzi się w ciekawym otoczeniu regulacyjnym. Europejski Bank Centralny (EBC) od dawna wyraża sceptycyzm wobec prywatnie emitowanych stablecoinów, wskazując na potencjalne ryzyka dla stabilności finansowej i polityki monetarnej. Prezes EBC, Christine Lagarde, wielokrotnie nawoływała do szybkiego wdrożenia regulacji i promowała ideę cyfrowego euro jako bezpieczniejszej, publicznej alternatywy.
Z drugiej strony, banki komercyjne obawiają się, że cyfrowe euro mogłoby doprowadzić do odpływu depozytów klientów bezpośrednio do EBC. W tym kontekście ich własny, prywatny stablecoin może być postrzegany nie tylko jako konkurencja dla amerykańskich tokenów, ale także jako próba przedstawienia rynkowi własnego rozwiązania, zanim zrobi to bank centralny.
Presja na Europę rośnie. Jak podkreślają analitycy Deutsche Banku, świat stoi przed monetarnym dylematem: wdrażać rozwiązania oparte na stablecoinach lub ryzykować pozostanie w tyle. Szczególnie gospodarki wschodzące coraz chętniej sięgają po tokeny dolarowe jako alternatywę dla lokalnych walut.
Warto jednak pamiętać, że samo uruchomienie tokena nie gwarantuje sukcesu. Przykładem jest stablecoin oparty na euro wprowadzony przez francuski bank Societe Generale w 2023 roku, którego kapitalizacja rynkowa pozostaje na relatywnie niskim poziomie.
Nowe konsorcjum, w skład którego wchodzą również m.in. KBC, Danske Bank i Raiffeisen Bank International, ma jednak znacznie większy zasięg, co może być kluczem do szerokiej adopcji i realnej zmiany układu sił na globalnym rynku cyfrowych aktywów.
Snowflake intensyfikuje swoje działania w obszarze sztucznej inteligencji, kierując ofertę bezpośrednio do start-upów. Firma ogłosiła start programu Snowflake for Startups, który ma na celu ułatwienie młodym firmom technologicznym budowy i skalowania zaawansowanych aplikacji AI. To strategiczny ruch, który ma wzmocnić ekosystem Snowflake i przyciągnąć nową falę innowatorów, zanim zwiążą się z konkurencyjnymi platformami chmurowymi.
Obniżenie progu wejścia
Głównym problemem dla wielu start-upów AI jest konieczność budowy i zabezpieczania złożonej infrastruktury, co pochłania czas i kapitał, które mogłyby być przeznaczone na rozwój produktu. Snowflake adresuje ten problem, oferując dostęp do tej samej, gotowej infrastruktury klasy korporacyjnej, na której opierają się jego własne usługi, takie jak Cortex AI.
W praktyce oznacza to, że start-upy mogą pominąć etap budowania fundamentów i od razu skupić się na tworzeniu swoich modeli i aplikacji w bezpiecznym, zarządzanym środowisku. Otrzymują dostęp do mocy obliczeniowej i popularnych modeli LLM, co pozwala im szybciej wdrażać rozwiązania i docierać do klientów.
Cztery filary wsparcia
Inicjatywa Snowflake opiera się na czterech kluczowych elementach, wykraczających poza samą technologię:
1. Strategia Go-To-Market: Start-upy otrzymują możliwość dystrybucji swoich aplikacji i rozwiązań przez Snowflake Marketplace, co daje im dostęp do bazy ponad 12 000 potencjalnych klientów korporacyjnych. Jest to potężne narzędzie do szybkiego budowania trakcji rynkowej.
2. Współpraca z Venture Capital: Firma zacieśnia współpracę z czołowymi funduszami VC, takimi jak Greylock Partners, Redpoint Ventures czy Altimeter. Spółki portfelowe tych funduszy uzyskują preferencyjne warunki, w tym darmowe kredyty na usługi Snowflake. Z kolei Snowflake Ventures, ramię inwestycyjne firmy, planuje zwiększyć tempo własnych inwestycji o ponad 30% w tym roku.
3. Akceleracja i Doradztwo: Program Snowflake Startup Accelerator zapewnia uczestnikom wsparcie techniczne, kredyty na platformę oraz doradztwo w zakresie strategii rynkowej. Inicjatywa cieszy się rosnącym zainteresowaniem, notując ponad 300% wzrost liczby aplikacji w bieżącym roku.
4. Fizyczna Przestrzeń: W Menlo Park w Dolinie Krzemowej powstaje SVAI Hub – centrum coworkingowe i eventowe. Ma ono służyć jako miejsce spotkań, ułatwiając start-upom budowanie relacji z zespołem Snowflake, funduszami VC i innymi kluczowymi graczami z branży AI.
Działania Snowflake to podręcznikowy przykład budowania przewagi konkurencyjnej poprzez tworzenie silnego ekosystemu. W czasach, gdy AWS, Google Cloud i Microsoft Azure również intensywnie zabiegają o względy start-upów AI, zaoferowanie kompleksowego pakietu – od infrastruktury, przez finansowanie, po wsparcie w sprzedaży – jest kluczowe. Dla Snowflake to inwestycja w przyszłość: start-upy, które odniosą sukces na ich platformie, staną się w przyszłości dużymi, lojalnymi klientami. Program ten jest więc nie tyle aktem filantropii, co przemyślaną strategią biznesową mającą na celu ugruntowanie pozycji firmy jako centralnego punktu dla nowej generacji rozwiązań opartych na danych i sztucznej inteligencji.
Izraelski startup Vega, działający w sektorze cyberbezpieczeństwa, pozyskał 65 milionów dolarów w ramach połączonych rund seed i Serii A, osiągając wycenę na poziomie 400 milionów dolarów. Finansowaniu przewodził fundusz Accel, przy udziale Cyberstarts, Redpoint i CRV.
Tak wysoka wycena firmy działającej na rynku od zaledwie 18 miesięcy pokazuje ogromne zaufanie inwestorów do jej technologii i zespołu.
Założona przez absolwentów wojskowej jednostki wywiadowczej 8200, Vega wkracza na zatłoczony, ale wciąż pełen wyzwań rynek operacji bezpieczeństwa (SecOps).
Firma zamierza rozwiązać jeden z kluczowych problemów, z jakimi borykają się dziś centra operacji bezpieczeństwa (SOC): przeciążenie danymi i alertami generowanymi przez istniejące systemy, takie jak SIEM. Celem technologii Vegi jest zmiana sposobu, w jaki organizacje przeprowadzają analizę incydentów, co ma skrócić czas reakcji i zwiększyć efektywność analityków.
Pozyskane środki zostaną przeznaczone na intensyfikację prac badawczo-rozwojowych oraz dynamiczną ekspansję na głównym rynku docelowym firmy, czyli w Stanach Zjednoczonych.
Przedstawiciele startupu informują o wczesnym zainteresowaniu ze strony dużych amerykańskich przedsiębiorstw z sektorów handlu detalicznego i finansów.
Londyński startup Nothing, kierowany przez Carla Peia, pozyskał 200 milionów dolarów w nowej rundzie finansowania. Przewodził jej fundusz Tiger Global, a wycena firmy wzrosła do 1,3 miliarda dolarów. Środki mają zostać przeznaczone na kluczowy cel: głęboką integrację sztucznej inteligencji ze swoimi urządzeniami.
Założona w 2020 roku przez współzałożyciela OnePlus firma szybko zaznaczyła swoją obecność na rynku. Od debiutu pierwszego smartfona w 2022 roku, Nothing wprowadziło do sprzedaży kolejne generacje telefonów oraz popularne słuchawki bezprzewodowe.
Do tej pory firma dostarczyła miliony urządzeń, a jej skumulowane przychody przekroczyły miliard dolarów. Ostatnią znaczącą rundę finansowania, w wysokości blisko 100 milionów dolarów, zamknięto w 2023 roku.
Nowa inwestycja to nie tylko paliwo do dalszego wzrostu, ale przede wszystkim strategiczny zwrot w kierunku AI. Zgodnie z wizją firmy, sztuczna inteligencja, aby w pełni rozwinąć swój potencjał, wymaga fundamentalnego przemyślenia interakcji ze sprzętem.
Nothing zamierza rozpocząć od smartfonów i akcesoriów audio, tworząc spójny ekosystem, w którym AI będzie integralną częścią oprogramowania, a nie tylko dodatkową funkcją. W dalszej perspektywie system operacyjny firmy miałby napędzać również inne kategorie urządzeń.
Ruch ten jest odważną próbą wyróżnienia się na rynku zdominowanym przez duopol Apple i Samsunga. Podczas gdy nieliczni europejscy gracze, jak Fairphone czy HMD Global, szukają swoich nisz, Nothing stawia na innowacje w oprogramowaniu jako kluczowy element walki o klienta.
W rundzie wzięli udział także dotychczasowi akcjonariusze, w tym GV (Google Ventures), EQT czy Highland Europe, co sygnalizuje ich wiarę w długoterminową strategię marki. Pozyskany kapitał będzie kluczowy, aby ambitne plany związane z AI przełożyć na realne funkcje, które przekonają konsumentów.
Brytyjski rynek venture capital doświadczył zauważalnego spowolnienia w pierwszych siedmiu miesiącach 2025 roku. Dane analityczne wskazują na spadek wolumenu transakcji o około 14% oraz zmniejszenie ich łącznej wartości o 11% w ujęciu rocznym.
To ochłodzenie nie jest jednak zjawiskiem izolowanym, a raczej odzwierciedleniem globalnego trendu, w którym inwestorzy odchodzą od strategii szybkiego wzrostu na rzecz bardziej zdyscyplinowanego podejścia.
Główną przyczyną tej zmiany są utrzymujące się trudności makroekonomiczne, które skłoniły fundusze do rekalibracji swoich strategii.
Zamiast rozpraszać kapitał w licznych, wczesnych projektach, inwestorzy koncentrują się na spółkach o solidnych fundamentach i jasno zdefiniowanej ścieżce do osiągnięcia rentowności.
Ten zwrot w kierunku jakości jest oznaką dojrzewania rynku, a nie jego załamania. Podobną ostrożność obserwuje się na innych kluczowych rynkach, w tym w Chinach.
Mimo spowolnienia, Wielka Brytania utrzymuje silną pozycję w globalnym ekosystemie innowacji, plasując się w pierwszej piątce rynków VC pod względem liczby i wartości transakcji. W analizowanym okresie brytyjskie firmy odpowiadały za około 7% wszystkich globalnych transakcji i pozyskały blisko 4% całkowitej wartości światowego finansowania.
Siłą napędową pozostają sektory zaawansowanych technologii i opieki zdrowotnej.
Potwierdzeniem tego są znaczące rundy finansowania, które udało się zamknąć w 2025 roku. Na czele listy znajduje się Isomorphic Labs z rundą w wysokości 600 milionów dolarów, a tuż za nim Verdiva Bio (411 mln USD) i PS Miner (350 mln USD).
Inne duże transakcje, takie jak te dla Rapyd (300 mln USD), CMR Surgical (200 mln USD) czy Synthesia (180 mln USD), pokazują, że kapitał wciąż płynie do najbardziej obiecujących spółek.
Obecna faza to zatem nie odwrót, lecz rekalibracja dyscypliny kapitałowej. Długoterminowe perspektywy dla brytyjskiego ekosystemu VC pozostają solidne.
Wraz ze stabilizacją warunków gospodarczych, sektory takie jak deep tech i life sciences, które oferują realną wartość, będą w najlepszej pozycji, by przyciągnąć trwałe inwestycje.
Dlatego najbardziej obiecującą drogą jest podejście Hybrid Quantum-Classical Computing (HQCC), w którym procesory kwantowe uzupełniają komputery klasyczne, aby wspólnie rozwiązywać najbardziej złożone wyzwania.
Według IDC globalny rynek komputerów kwantowych ma osiągnąć wartość 8,9 mld USD do 2028 roku, co jasno pokazuje rosnące zapotrzebowanie na rozwiązania wspierane przez kwanty. Ale co to oznacza dla biznesu już dziś? I jak firmy mogą zacząć korzystać z synergii między klasycznymi a kwantowymi systemami?
Obliczenia kwantowe: wielkie możliwości, konkretne trudności
Dzisiejsze komputery kwantowe wciąż znajdują się na bardzo wczesnym etapie rozwoju. Dysponują ograniczoną liczbą kubitów i charakteryzują się niską niezawodnością – łatwo o błędy, a stabilność pozostawia wiele do życzenia.
Aby mogły znaleźć praktyczne zastosowania w biznesie, konieczne są istotne postępy zarówno w obszarze sprzętu, jak i algorytmów. Dodatkowym wyzwaniem jest kontrola nad tymi systemami: złożona natura zjawisk kwantowych utrudnia utrzymanie spójności i dokładności wyników.
To z kolei wymaga zaawansowanych narzędzi do korekcji błędów i stanowi barierę w skalowaniu – zwiększaniu liczby kubitów i mocy obliczeniowej
Co więcej, dzisiejsze komputery kwantowe mają ograniczoną skuteczność w rozwiązywaniu kluczowych zadań, takich jak optymalizacja czy uczenie maszynowe – a to właśnie one są krytyczne w biznesie i nauce.
Dlatego tak istotne staje się podejście HQCC, które łączy moc procesorów kwantowych ze stabilnością i niezawodnością systemów klasycznych. Dzięki temu można skuteczniej mierzyć się z wyzwaniami dotąd uznawanymi za niemożliwe, zachowując jednocześnie wszystkie zalety tradycyjnych rozwiązań.
Jak się przygotować na wejście w „świat kwantów”: od czego zacząć w firmie?
Warto zrozumieć, że HQCC nie jest alternatywą dla obecnych operacji HPC, lecz ich uzupełnieniem. Mimo swojego potencjału, wdrażanie HQCC wiąże się z kilkoma krytycznymi wyzwaniami, takimi jak konieczność integracji różnych systemów i aplikacji, niedobór talentów oraz nieustanny postęp sprzętowy.
Mając to na uwadze, firmy, które już teraz zaczną badać rozwiązania hybrydowe, będą lepiej przygotowane, gdy możliwości kwantowe będą się rozwijać.
Warto zacząć od tych trzech punktów:
Odkrywaj. Zacznij od nauki i eksperymentów. Ponieważ obliczenia kwantowe to wciąż rozwijająca się dziedzina, pierwszym krokiem jest zbudowanie podstaw. Kiedy przyjdzie czas na eksperymenty, warto korzystać z emulacji – czyli symulowania działania komputerów kwantowych na sprzęcie klasycznym. Dzięki temu można opracowywać, przenosić i optymalizować kod bez konieczności inwestowania w drogi sprzęt, unikając wysokich kosztów początkowych.
Identyfikuj konkretne wyzwania; Nie każda sprawa wymaga kwantowej mocy obliczeniowej i nie rozwiąże ona wszystkich problemów. Tam, gdzie chodzi o proste obliczenia i jedną precyzyjną odpowiedź (np. wyliczenie podatku czy przygotowanie listy płac), klasyka wystarczy i sprawdza się lepiej. Kluczem jest wyszukiwanie sytuacji trudnych do zamodelowania z powodu dużej liczby zmiennych oraz przypadków kluczowych dla Twojej działalności, gdzie usprawnienie operacji wyraźnie wpływa na wynik finansowy.
Wdrażaj. Zadbaj o bezproblemowe przejście do produkcji i realne korzyści biznesowe. HQCC oferuje elastyczne podejście do wdrażania rozwiązań kwantowych. Łącząc przetwarzanie klasyczne z mocą obliczeń kwantowych, hybrydowe systemy kwantowo-klasyczne (HQCS) umożliwiają tworzenie i testowanie algorytmów kwantowych w znanym środowisku klasycznym, zanim trafią na kosztowny sprzęt kwantowy. Dzięki temu możesz płynnie przechodzić do produkcji, przyspieszyć wejście w erę obliczeń kwantowych i zminimalizować ryzyka związane z adopcją nowej technologii.
Skrzyżowanie HQCC i sztucznej inteligencji
Sztuczna inteligencja (AI) i komputery kwantowe coraz częściej się ze sobą łączą. W miarę jak modele AI stają się coraz bardziej złożone, a systemy klasyczne zaczynają napotykać ograniczenia wydajności i zużycia energii, potencjał technologii hybrydowych takich jak HQCC – łączących możliwości AI i obliczeń kwantowych – jest ogromny.
AI wspiera rozwój obliczeń kwantowych poprzez:
Optymalizację obciążeń: inteligentnie przydziela zadania między procesory klasyczne i kwantowe.
Poprawę efektywności algorytmów: udoskonala algorytmy kwantowe, aby działały sprawniej na sprzęcie kwantowym.
Przyspieszenie rozwoju: umożliwia postępy w obliczeniach kwantowych bez konieczności korzystania z dedykowanego sprzętu kwantowego.
Z kolei HQCC może przyspieszyć rozwój samej AI dzięki:
Niezrównanej mocy obliczeniowej: komputery kwantowe potrafią rozwiązywać skomplikowane problemy, z którymi klasyczne systemy sobie nie radzą, co pozwala skalować modele AI w takich obszarach jak nauka o materiałach czy odkrywanie leków.
Wyższej efektywności energetycznej: łącząc przetwarzanie klasyczne i kwantowe, HQCC może dostarczać lepszą efektywność energetyczną w zadaniach AI.
To dwukierunkowe powiązanie tworzy synergię między AI i obliczeniami kwantowymi, zwiększając wydajność obu obszarów i otwierając nowe możliwości w wielu branżach, w miarę jak obie technologie dojrzewają.
Patrząc w przyszłość: mądry krok naprzód
Era hybrydowych obliczeń to nie tylko kwestia technologii – to transformacja. Wyobraź sobie świat, w którym problemy wymagające lat pracy można rozwiązać w kilka dni, a nawet godzin. Dzięki płynnej integracji HQCC ta wizja szybko staje się rzeczywistością.
Dla przedsiębiorstw myślących przyszłościowo wdrażanie rozwiązań hybrydowych to droga do odblokowania długofalowego wzrostu, większej efektywności i innowacyjności.
Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBR) ogłosiło dwa nowe konkursy, w ramach których przeznaczy 300 mln zł na rozwój kluczowych technologii. Finansowanie pochodzi z programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki (FENG) i jest częścią unijnej inicjatywy Platformy Technologii Strategicznych dla Europy (STEP), mającej na celu wzmocnienie suwerenności technologicznej kontynentu.
Strategiczny kierunek: Czysta energia i dekarbonizacja
Nowe środki zostaną skierowane na projekty badawczo-rozwojowe z szeroko pojętego obszaru czystych technologii. Konkursy skupiają się na sektorach o strategicznym znaczeniu dla transformacji energetycznej i przemysłowej Europy. Na liście priorytetów znalazły się między innymi:
Odnawialne źródła energii: technologie fotowoltaiczne, lądowa i morska energetyka wiatrowa, biogaz i biometan.
Systemy energetyczne: pompy ciepła, energia geotermalna oraz technologie wodorowe.
Energetyka jądrowa: technologie rozszczepienia i inne zaawansowane rozwiązania jądrowe.
Redukcja emisji: zrównoważone paliwa alternatywne, technologie wychwytywania, transportu i wykorzystania CO2 oraz napędy wiatrowe i elektryczne w transporcie.
Inicjatywa ma stymulować rozwój innowacji, które uniezależnią europejski rynek od zewnętrznych dostawców i wzmocnią lokalne łańcuchy wartości. O wsparcie mogą ubiegać się zarówno pojedyncze przedsiębiorstwa, jak i konsorcja naukowo-przemysłowe.
Program STEP to odpowiedź Komisji Europejskiej na rosnące globalne wyzwania i potrzebę zabezpieczenia kluczowych sektorów gospodarki. Inicjatywa nie tworzy nowego funduszu, lecz integruje i ukierunkowuje środki z istniejących programów unijnych i krajowych na projekty o strategicznym znaczeniu.
Dla Polski, wdrażanie STEP przez NCBR jest konkretnym krokiem w stronę budowy gospodarki opartej na zaawansowanych technologiach. Przekazane 300 mln zł ma wesprzeć firmy w opracowywaniu i wdrażaniu przełomowych rozwiązań, które nie tylko wpisują się w cele klimatyczne UE, ale również budują długoterminową przewagę konkurencyjną polskiego sektora technologicznego. To już kolejne konkursy NCBR w ramach tej inicjatywy – wcześniej uruchomiono nabory m.in. w obszarze biotechnologii.
Zarządzaj swoją prywatnością
Żeby zapewnić najlepsze wrażenia, my oraz nasi partnerzy używamy technologii takich jak pliki cookies do przechowywania i/lub uzyskiwania informacji o urządzeniu. Wyrażenie zgody na te technologie pozwoli nam oraz naszym partnerom na przetwarzanie danych osobowych, takich jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalny identyfikator ID w tej witrynie. Brak zgody lub jej wycofanie może niekorzystnie wpłynąć na niektóre funkcje.
Kliknij poniżej, aby wyrazić zgodę na powyższe lub dokonać szczegółowych wyborów. Twoje wybory zostaną zastosowane tylko do tej witryny. Możesz zmienić swoje ustawienia w dowolnym momencie, w tym wycofać swoją zgodę, korzystając z przełączników w polityce plików cookie lub klikając przycisk zarządzaj zgodą u dołu ekranu.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
